(1) Grafitowa folia rozpraszająca ciepło
Grafitowa folia rozpraszająca ciepło jest najczęściej stosowanym materiałem do chłodzenia elektroniki użytkowej. Unikalna sześciokątna płaska struktura kratowa grafitu umożliwia równomierny rozkład ciepła w dwuwymiarowej płaszczyźnie i efektywny transfer ciepła. Mała gęstość pozwala na lekką konstrukcję i gładko przylega do każdej płaskiej lub zakrzywionej powierzchni, zwiększając efektywność rozpraszania ciepła.
W oparciu o metody produkcji, przewodność cieplną, wymiary i grubość grafitowe materiały termiczne można podzielić na naturalne arkusze z grafitu termicznego, syntetyczne folie z grafitu termicznego i nanokompozytowe folie z grafitu. Wśród nich naturalne arkusze grafitu termicznego wykazują przewodność cieplną w zakresie od 800 do 1200 W/m·K, przy minimalnej grubości 0,1 mm. Syntetyczne folie grafitowe to wysoce krystaliczne folie z grafitu molekularnego. Ich krystaliczne powierzchnie osiągają przewodność cieplną na poziomie 1500–2000 W/m·K przy grubości zaledwie 0,03 mm. Folie te służą jako idealne materiały rozprowadzające ciepło w celu wyeliminowania lokalnych gorących punktów, działając jako mostki termiczne między źródłami ciepła a radiatorami.
(2) Grafen
Jako wschodząca gwiazda w branży nowych materiałów, grafen posiada najwyższą znaną przewodność cieplną wśród substancji, przy teoretycznej przewodności cieplnej wynoszącej 5300 W/m·K, czyli znacznie przewyższającej grafit. Tworzy dwuwymiarową strukturę krystaliczną o strukturze plastra miodu z pojedynczej warstwy atomów węgla w wyniku hybrydyzacji orbitalnej elektronów, mierzącą zaledwie 0,335 nm grubości. Znany również jako grafit jednowarstwowy, jest alotropową formą nanorurek węglowych i fulerenów. Do jego wad zalicza się niską zdolność produkcyjną i wysoki koszt.
