Sposób przygotowania ma istotny wpływ na właściwości termofizyczne kompozytów diament/miedź. Typowe metody przygotowania obejmują metodę wysokotemperaturową i wysokociśnieniową (HTHP), infiltrację w fazie ciekłej, spiekanie plazmowe wyładowcze i spiekanie próżniowe w prasie na gorąco.
Metoda wysokotemperaturowa i wysokociśnieniowa topi proszek miedzi w stopioną miedź w wysokich temperaturach i przykłada wysokie ciśnienie za pomocą prasy sześciostronnej w celu wytworzenia gęstych kompozytów diament/miedź. Metodą tą uzyskuje się kompozyty o dużej gęstości, dużym ułamku objętościowym diamentu i bardzo wysokiej przewodności cieplnej, charakteryzującym się krótkim czasem przetwarzania i dużą wydajnością. Jednakże metoda ta wiąże się z trudnymi warunkami przetwarzania, wysokimi kosztami produkcji i ogranicza się do produkcji na małą skalę.
Metoda infiltracji w fazie ciekłej polega na przygotowaniu cząstek diamentu do preformy o określonym stopniu wytrzymałości, po czym roztopioną miedź wlewa się w szczeliny pomiędzy cząstkami diamentu poprzez działanie kapilarne lub ciśnienie. Po ochłodzeniu otrzymuje się materiał kompozytowy. Infiltracja bezciśnieniowa wymaga utrzymywania kompozytu w temperaturze powyżej temperatury topnienia metalu osnowy przez dłuższy czas, aby osiągnąć infiltrację poprzez działanie kapilarne; jednakże proces ten wymaga dobrej zwilżalności pomiędzy fazą wzmacniającą a osnową i charakteryzuje się niską wydajnością infiltracji.