วิธีการเตรียมมีผลกระทบอย่างมากต่อคุณสมบัติทางอุณหฟิสิกส์ของคอมโพสิตเพชร/ทองแดง วิธีการเตรียมทั่วไป ได้แก่ วิธีอุณหภูมิสูง ความดันสูง (HTHP) การแทรกซึมในเฟสของเหลว การเผาผนึกพลาสมาแบบปล่อย และการเผาผนึกแบบกดร้อนแบบสุญญากาศ
วิธีการใช้อุณหภูมิสูงและแรงดันสูงจะละลายผงทองแดงให้กลายเป็นทองแดงหลอมที่อุณหภูมิสูง และใช้แรงดันสูงโดยใช้การกดหกด้านเพื่อผลิตคอมโพสิตเพชร/ทองแดงที่มีความหนาแน่นสูง วิธีการนี้ทำให้ได้คอมโพสิตที่มีความหนาแน่นสูง เศษส่วนปริมาตรเพชรสูง และมีค่าการนำความร้อนสูงเป็นพิเศษ อีกทั้งยังมีระยะเวลาในการประมวลผลสั้นและมีประสิทธิภาพสูง อย่างไรก็ตาม วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับสภาวะการประมวลผลที่รุนแรง ต้นทุนการผลิตที่สูง และจำกัดอยู่เพียงการผลิตขนาดเล็กเท่านั้น
วิธีการแทรกซึมในเฟสของเหลวเกี่ยวข้องกับการเตรียมอนุภาคเพชรลงในผลิตภัณฑ์ที่ขึ้นรูปขั้นต้นด้วยความแข็งแกร่งในระดับหนึ่ง หลังจากนั้นทองแดงหลอมเหลวจะถูกเติมลงในช่องว่างระหว่างอนุภาคเพชรโดยการกระทำของเส้นเลือดฝอยหรือแรงดัน เมื่อเย็นตัวลงจะได้วัสดุคอมโพสิต การแทรกซึมแบบไม่มีแรงดันจำเป็นต้องจับคอมโพสิตไว้ที่อุณหภูมิเหนือจุดหลอมเหลวของโลหะเมทริกซ์เป็นระยะเวลานานเพื่อให้เกิดการแทรกซึมผ่านการกระทำของเส้นเลือดฝอย อย่างไรก็ตาม กระบวนการนี้ต้องการความสามารถในการเปียกน้ำที่ดีระหว่างเฟสการเสริมแรงและเมทริกซ์ และมีประสิทธิภาพการแทรกซึมต่ำ