Hazırlama yönteminin elmas/bakır kompozitlerinin termofiziksel özellikleri üzerinde önemli bir etkisi vardır. Yaygın hazırlama yöntemleri arasında yüksek sıcaklık, yüksek basınç (HTHP) yöntemi, sıvı fazda infiltrasyon, deşarj plazma sinterlemesi ve vakumlu sıcak pres sinterleme yer alır.
Yüksek sıcaklık, yüksek basınç yöntemi, bakır tozunu yüksek sıcaklıklarda bakır eriyiğine dönüştürür ve yoğun elmas/bakır kompozitleri üretmek için altı taraflı bir pres kullanarak yüksek basınç uygular. Bu yöntem, yüksek yoğunluklu, yüksek elmas hacim fraksiyonuna ve ultra yüksek termal iletkenliğe sahip kompozitler üretir ve kısa işlem süresi ve yüksek verime sahiptir. Ancak bu yöntem zorlu işleme koşulları, yüksek üretim maliyetleri içerir ve küçük ölçekli imalatla sınırlıdır.
Sıvı fazlı infiltrasyon yöntemi, elmas parçacıklarının belirli bir mukavemet derecesine sahip bir ön kalıp içine hazırlanmasını ve ardından kılcal etki veya basınç yoluyla elmas parçacıkları arasındaki boşluklara erimiş bakırın doldurulmasını içerir. Soğutulduktan sonra kompozit bir malzeme elde edilir. Basınçsız infiltrasyon, kılcal etki yoluyla infiltrasyonun elde edilmesi için kompozitin uzun bir süre boyunca matris metalinin erime noktasının üzerindeki bir sıcaklıkta tutulmasını gerektirir; ancak bu işlem, takviye fazı ile matris arasında iyi bir ıslanabilirlik gerektirir ve düşük infiltrasyon verimliliğine sahiptir.